aramesh del

X

aramesh del

آرامش دل

	عبور
از پشت پنجره بسته چشمانم نگاه مي کنم آنقدر نگاه مي کنم تا چشمانم کور شود افسوس که باران چشمم بند نمي آيد لحظه اي را فرا مي خوانم لحظه اي که گويا او در انتظار من است خود را بي اختيار به دست بي رحم زمان سپرده ام صداي ثانيه هايش را مي شنوم که مغز م را متلاشي مي کند تحمل ديدن اشک هايش را ندارم صدايي در گوشم طنين مي اندازد: <<ديگر نيازي به قسم دروغ نيست پليدي به کار نمي آيد لحظه ي تنهايي رسيده است>> *** از اعمالم سر پوش بر داشته خواهد شد گرماي شعله ي گناه را از حالا احساس مي کنم اشک هاي مادر را مي بينم که بر سر گورم مي ريزد و به سر و صورتش مي زند نيازي به گريه و زاري نيست لحظه تنهايي رسيده است من از عبور سخن مي گويم از لحظه ي بزرگ گذرکردن کردن لحظه اي که ديرو زود مي آيد لحظه اي که بعد از آن ديگر قلم را بدست نخواهم گرفت لحظه اي که بعد از آن تختم هميشه خالي مي خوابد لحظه اي که مرا خواهد برد لباس هاي نو را به تن کرده ام و تن آلوده ام را آماده اما چمداني براي بستن ندارم آه که صدايش پرده گوشم را پاره مي کند <<من ديگر هيچ کس را ندارم>> من را ببخش عزيزم که چاره اي جز عبور ندارم لحظه ي تنهايي رسيده است...
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم مهر 1385ساعت 11:23 قبل از ظهر توسط مریم \|

	گریه بی صدا
به کسي سلامي نده اگه خداحافظي در پيش است. true love simply never ends به کسي نگودوستتدارم اگرديگري درفکرت هست.
+ نوشته شده در شنبه یکم مهر 1385ساعت 11:23 قبل از ظهر توسط مریم \|