تبليغاتX
aramesh del
آرامش دل

 

 

                            

من روز خویش را با افتاب روی تو

کز مشرق خیال دمیده است اغاز می کنم

من با تو می نویسم و می خوانم

من با تو راه می روم و حرف می زنم

:وز شوق این محال

...که دستم به دست توست


!!!من جای راه رفتن پرواز می کنم


ان لحظه ها که مات


در انزوای خویش یا در میان جمع


خاموش می نشینم: موسیقی نگاه تو را گوش می کنم


گاهی میان مردم ...در ازدحام شهر


غیر از تو هر چه هست ,فراموش می کنم


:گویند این و ان به هم - اهسته


!!!!هان و هان"-


!!!دیوانه را ببینید


!!بیخود چو کودکان لبخند می زند


"با خود چگونه گرم سخن گفتن است؟؟؟


اه...من دور از این ملامت بیگاه -


همچنان سرمست


در فضای پریخانه های راز


شاد از شکوه طالع و بخت موافقم


:اخر چگونه بانگ برارم که


!!!!عاقلان-


...دیوانه نیستم


!!!!به خدا سخت عاشقم

                           

 

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مهر 1385ساعت 12:41 بعد از ظهر  توسط مریم  |